"Met gloedvolle overgave speelde ze Chaconne van Bach, gevolgd door een luchtiger Fruhlingssonate van Beethoven. Saeijs besloot met een zinderende Zigeunerweisen van De Sarasate, waarin temperament en poezie een volmaakt huwelijk hadden gesloten."

"With glowing devotion  she played the Chaconne by Bach, followed by a more light-hearted Fruhlingssonate by Beethoven. Saeijs concluded with a passionate Zigeunerweisen, in which temperament and poetry contracted a perfect marriage."

Wenneke Savenije in NRC Handelsblad, December 2007.


"..door de aristocratische stijl en de hemelse toon van violiste Frederieke Saeijs kwam het hoogstaande, lyrische karakter van de muziek mooi tot zijn recht."

"..with the aristocratic style and the heavenly sound of violinist Frederieke Saeijs, the sublime, lyrical character of the music beautifully appeared to its full advantage."

Aad van der Ven in the Haagsche Courant, September 2007.


" Tschaikovskys Violinkonzert ist eine Ikone der Romantik, bei dessen Auffuhrung man doch immer etwas Anst hat. Denn viele Geiger lieben es, das Werk mit Sentiment zu uberfrachten. Umso uberraschender die Wiedergabe durch die june hollandische Solistin Frederieke Saeijs, die mit klarer, in allen Lagen ausgewogener tongebung und frischem, jugendlichem Strich das Werk entstaubt. Im langsamen Satz bezaubert Frederieke Saeijs mit ihrer Kunst des leisen Spiels, wahrend sie im Schluss-Satz geradezu vor Virtuositat explodiert. Mit wieviel Tiefgang Frederieke Saeijs musiziert, beweist sie mit die Zugabe, das mit schlankem Vibrato innig ausgesungene Andante aus der 2. Soloviolinsonate von Johann Sebastian Bach. 

" Tchaikovsky's violin concerto is an icon in the Romantic Period.  Nevertheless its performances cause some fear, since many violinists love to overload the work with sentimentality. The more surprising was the interpretation by the young Dutch soloist Frederieke Saeijs, who shook the dust off the work with a clear, well-balanced sound in all positions, and a fresh, youthful touch of the bow. In the slow movement Frederieke Saeijs enchanted with her art of playing dolce, after which she exploded with virtuosity in the final movement. Frederieke Saeijs proved the depth of her musicianship in the encore, the modestly vibrated and intimately sung Andante from the 2nd solo sonata by Johann Sebastian Bach."

Monika Willer in Westfalenpost, August 2007.


"...le Concerto pour violon et orchestre de Berg. La soliste, la jeune Frederieke Saeijs, montre une grande maturite technique et artistique, dominant cette oeuvre, delicate entre toutes..."

"...the violin concerto by Alban Berg. The soloist, the young Frederieke Saeijs, shows great technical and artistic maturity, in her mastery of this most delicate work." 

Robert Sabatier in La Gazette, May 2007


"On pouvait d'ailleurs n'avoir d'jeux que pour la soliste Frederieke Saeijs, apparition celeste vetue de blue diaphane, qui jouait le Concerto a la memoire d'un ange de Berg, avec une grande emotion. Elle deroulait un phrase sinueux, drapait ses demi-teintes dans la texture de l'orchestre, trouvait une allegresse juvenile pour evoquer la jeune morte. C'etait un moment fort et on etait decu qu'un bis ne permettre pas d'entendre toutes les couleurs de ce violon, qui trouvait sa lumiere au-dela du ciel."

"The soloist Frederieke Saeijs drew all attention with her celestial appearance dressed in delicate blue, when she played Berg's 'Concerto to the Memory of an Angel' with great emotion. She developped a sinuous phrasing, draped her intermediate colours in the texture of the orchestra, (and) found a youthful joy to evoke the deceased young girl. It was an intense moment and it was disappointing that an encore didn't allow (the public) to hear all the colours of this violin, which found its light beyond heaven."

Michele Fizaine in Midi Libre, May 2007.


"Saeijs oogstte met haar vertolking van het vioolconcert van Tchaikovski stormachtige bijval van het publiek."

"Saeijs received a huge ovation after her interpretation of the violin concerto by Tchaikovsky."

Herman Rosenberg in the Haagsche Courant in April 2007.


"Nog bijzonderder was het optreden van de Haagse violiste Frederieke Saeijs. De artist in residence van het festval bevindt zich al een heel eind op weg naar het meesterschap. Met een kleine glinstering in haar lichte toon of een subtiele frasering gaf Saeijs sommige frases extra glans."

"Even more special was the performance of the violinist Frederieke Saeijs from The Hague. The Artist in Residence of the festival is well on her way to become a true master. With a fine twinkle in her light sound or a subtle phrasing here and there Saeijs gave extra glow to the music."

Winand van de Kamp in the Haagsche Courant in April 2007.


"Le concert de Gala 2006: Un grand moment de musique.
Frederieke Saeijs a conclu la premiere part du concert avec le brio quón imaginait. La jeune violiniste hollandaise a su donner du nerf et du sens au Premier concerto de Bruch."

"The Gala performance 2006: A great moment of music. Frederieke Saeijs finished the first half of the concert with the liveliness that one would imagine. The young Dutch violinist managed to give spirit and meaning to the first concerto of Bruch."


"La violiniste hollandaise Frederieke Saeijs a instantanement impose sa presence scenique, son charisme et ses choix expressifs dans le Concerto no. 1 pour violon de Bruch."

"The Dutch violinist Frederieke Saeijs instantly transmitted her stage presence, her charisma and her expressive choices in violin concerto no.1 by Bruch."

La Scene, November 2006.


"Brillant duo violon et piano: La hollandaise Frederieke Saeijs a donne toute la mesure de ses talents de violoniste, en compagnie de son compatriote Maurice Lammerts van Bueren, brillant pianiste."

"Brilliant violin-piano duo: Frederieke Saeijs from The Netherlands showed all the aspects of her talent as a violinist, accompanied by her compatriot Maurice Lammerts van Bueren, a brilliant pianist."

La voix du Nord, August 2006


"Grand Prize winner Ms. Frederieke Saeijs delivered a performance that was full of youth and passion, and is set to make an impact on the international stage."

Nippon Paper Group, Tokyo, February 2006


"Frederieke Saeijs ontroert in Rotterdam: Frederieke Saeijs vond in Christoph Poppen een ideale partner voor haar intieme, onaards pure interpretatie van het Adagio KV 261 en het Rondo KV 373. De violiste is met haar integere, onopgesmukte spel een opvallende aanwinst voor de podia."

"Frederieke Saeijs touches hearts in Rotterdam: Frederieke Saeijs (1979) found an ideal partner in Poppen for her intimate and unearthly pure interpretation of the Adagio K261 and the Rondo K373. The violinist, who won the First Grand Prize and four extra prizes during the renowned Long-Tibaud competition in Paris in October, is a remarkable asset to the concert stage with her sincere and unembellished playing."

Bela Luttmer in Telegraaf, January 2006.


"Frederieke Saeijs maakt van het vioolconcert van Ludwig van Beethoven een indrukwekkend mooie gebeurtenis. Haar zijdenzachte toon, haar heldere fijnzinnige spel zingt boven het orkest uit zonder de feeling met de achterban te verliezen. Haar toonvorming is kristalzuiver. Het Allegro staat als een muziektempel, architectonisch fraai in balans: Stoer weloverwogen orkestspel overgoten met zowel kleurrijk solistisch vuurwerk als met verstilde intimiteit. Het Larghetto is vol van warme gedekte tinten, waarin de viool ijl en zuiver de boventoon zingt. Het hele middendeel zet je in een veelbelovende lichte voorjaarsdag, die organisch overgaat in een warme zomer, in het vrolijke Rondo. Saeijs mengt zich vreugdevol in de dans met licht staccato. In de laatste cadens benadrukt Saeijs nog eens haar lichtvoetige, tegelijkertijd ingehouden hartstocht."

“Frederieke Saeijs creates an impressively beautiful interpretation of the Violin concerto by Ludwig van Beethoven. Her silky sound, her clear refined playing is singing on top of the orchestra without loosing the contact with the accompaniment behind her. Her sound production is crystal-clear. The Allegro has the stability of a temple of music, beautifully balanced in architecture: Bravely balanced playing of the orchestra overwhelmed by colourful fireworks as well as quiet intimacy of the soloist. The Larghetto is full of warm, soft shades, on top of which the violin sings clearly and purely. The whole second movement puts the listener into a promising, light day in spring, which organically develops into a warm summer, the Rondo. Saeijs dances with light staccato and full of joy. In her last cadenza Frederieke Saeijs emphasizes once more her refined and at the same time introverted passion, in which the orchestra supports her wonderfully well.”  

Lidy van der spek in Leidsch Dagblad, 2003.